Welkom op de weblog van Menduh Hasdemir

17Nov/14Off

Waarom heeft Asscher dit rapport verkeerd gelezen?

Tot vanavond dacht ik dat bij minister Asscher een flut rapport op zijn bureau lag. Uitgevoerd door Motivaction in opdracht van Forum! Een rapport om de minister op het verkeerde been te zetten. Ik las dat de auteurs beweerde dat de minister het rapport verkeerd had gelezen. Het kan..., was mijn reactie, nog steeds geen benul van wat er in stond, het kon in ieder geval niet veel zijn. Maar na het lezen van het artikel in de krant was de verbazing onbeschrijfelijk! Hoe kan de minister een deel van de bevolking in een kwaad daglicht zetten? Uitgerekend een migrantengemeenschap waar deze minister trots op mag zijn.

Lees en beoordeel zelf, het artikel van Thijl Sunnier en Nico Landman spreekt voor zich.


Asscher begreep ons rapport over Turken verkeerd

Je vraagt ook niet aan de katholieke kerk of ze integratie van katholieken bevordert, aldus Thijl Sunier en Nico Landman.

In de PvdA is een conflict uitgebroken dat vorige week culmineerde in het uit de partij zetten van twee Kamerleden van Turkse afkomst. Een van de aanleidingen is de brief die minister Asscher (Sociale Zaken, PvdA) op 25 september naar de Kamer stuurde, tezamen met een onderzoeksrapport over Turkse islamitische organisaties. Als auteurs van dat rapport vinden wij dat de minister geen recht doet aan onze bevindingen. We realiseren ons terdege dat wetenschappelijke diepgang, ambiguïteit en nuance zich vaak moeilijk verdragen met de hogedrukpan van de politiek, maar juist dan moet de complexiteit van de problemen worden erkend en niet van tafel worden geveegd. We willen drie punten bespreken: het integratie-effect, waarden-consensus, en transparantie.

Wat is de invloed van islamitische organisaties op het integratieproces? Dit was de hoofdvraag van het literatuuronderzoek dat wij in opdracht van het ministerie van Sociale Zaken hebben uitgevoerd. Het rapport heeft niet de resultaten opgeleverd die hij voor ogen had, stelde de minister in de brief vast. Naar onze mening hebben we wel degelijk een antwoord gegeven op de centrale onderzoeksvraag, maar dat antwoord is niet zwart-wit.

Wij hebben met behulp van het politicologische begrippenpaar ‘bonding’ en ‘bridging’ het integratie-effect van de organisaties geanalyseerd. ‘Bonding’ verwijst naar activiteiten gericht op de eigen gemeenschap, terwijl ‘bridging’ gaat om de verbinding met de omringende samenleving. Er bestaat een sterke onderlinge samenhang tussen deze beide typen activiteiten en wel op zo’n manier dat ze elkaar versterken. Turken zijn van alle voormalige migrantengemeenschappen het best georganiseerd, en ze participeren ook het meest intensief in de samenleving. Dat is niet toevallig, dat hangt met elkaar samen. Bonding en bridging sluiten elkaar dus niet uit; het is niet of/of. Turkse islamitische organisaties houden zich natuurlijk primair bezig met religieuze activiteiten. Dat is hun bestaansrecht. Gemeenschapsvorming en verbondenheid, ook met geestverwanten buiten Nederland, hoort daarbij, maar dat gaat samen met een toenemende participatie aan de samenleving. In de brief verwijst de minister alleen naar die gemeenschapsvorming en negeert dus de samenhang met participatie.

De eis dat islamitische organisaties een bijdrage leveren aan de integratie van Turkse Nederlanders is nogal merkwaardig. Het zijn religieuze organisaties die primair tot doel hebben een religieuze overtuiging uit te dragen en daarnaar te leven. Zij doen dat binnen het kader van de grondwettelijk vastgelegde godsdienstvrijheid en vrijheid van vereniging. Het gaat niet om organisaties die voor integratiebevordering zijn opgericht. Je vraagt ook niet aan de katholieke kerk of ze de integratie van het katholieke volksdeel bevorderen. Bovendien maakt de politieke beladenheid van het beleidsprincipe integratie het op voorhand moeilijk om die vraag te beantwoorden. Je zou je zelfs kunnen afvragen of de overheid zich hier niet bemoeit met iets waar ze grondwettelijk en met inachtneming van de scheiding van kerk en staat helemaal niets over kunnen zeggen.

Doen deze organisaties dingen die ongewenst of onwettelijk zijn? En onderschrijven ze de kernwaarden van de Nederlandse samenleving? Dat was ook een van de vragen die moest worden beantwoord. Wij hebben vastgesteld dat er geen enkele reden bestaat om te veronderstellen dat er onwettige praktijken plaatsvinden. Bovendien biedt de grondwettelijke vrijheid van godsdienst en geweten de mogelijkheid een manier van leven uit te dragen die anderen in de samenleving wellicht onwenselijk vinden. Als je die vrijheid hoog in het vaandel hebt staan, dan moet je ook accepteren dat de samenleving er pluriformer gaat uitzien en dat de wereld niet ophoudt bij de grenzen van Nederland. De veelgehoorde stelling dat moslims er als collectief geheel afwijkende opvattingen op na houden en ‘de Nederlandse kernwaarden’ niet onderschrijven, doet geen recht aan de diversiteit onder moslims, maar suggereert ook dat daarover in de rest van de samenleving wel consensus bestaat. Dat lijkt me een tamelijk onhoudbare veronderstelling. Door het begrip ‘parallelle gemeenschappen’ in een breder historisch perspectief te plaatsen hebben we duidelijk willen maken dat parallelliteit en diversiteit de basis vormen van een pluriforme en democratische samenleving en als een rode draad door de recente Nederlandse geschiedenis lopen. Dat heeft een specifieke politieke cultuur opgeleverd die vaak wordt geassocieerd met verzuiling, maar ook breder is. Islamitische organisaties passen in die cultuur.

Wat betreft de transparantie. De minister stelt dat wij daaraan een gebrek constateerden. Dat ligt iets anders. We verwezen naar literatuur waarin dit wordt gezegd, maar ook naar literatuur die deze stellingname bestrijdt. In de conclusies pleiten we voor transparantie en wederkerigheid. Duidelijk moet zijn waar je voor staat en dat dit een belangrijke basis is voor onderhandelingen en overleg. Dat geldt voor beide partijen. De overheid meent kennelijk dat het daaraan ontbreekt bij islamitische organisaties, maar die organisaties vinden op hun beurt dat ook de overheid niet transparant is over haar intenties.

Islamitische organisaties zijn een integraal onderdeel van de samenleving en hoeven hun aanwezigheid niet te rechtvaardigen. Dat verschaft hen rechten, plichten en verantwoordelijkheden, maar niet om te bewijzen dat ze hier mogen zijn. Juist in tijden waarin radicalisering zorgen baart, moeten deze organisaties als bondgenoten worden beschouwd en niet steeds als een probleem. Een open, transparante en vooral coöperatieve houding aan beide kanten is productiever dan de verdachtmakingen die nu het debat bepalen.


Een versie van dit artikel verscheen op maandag 17 november 2014 in NRC Handelsblad.
Op dit artikel rust auteursrecht van NRC Handelsblad BV, respectievelijk van de oorspronkelijke auteur.

5Nov/13Off

On demand?

Het is een beroemde uitspraak van Henry Ford "Als ik mensen had gevraagd wat ze wilden, hadden ze gezegd: snelle paarden" Als Henri Ford on demand had geleverd, dus naar zijn klanten had geluisterd, dan zou hij een paardenfokkerij moeten beginnen.
Net als Henri luisterde Steve Jobs ook niet naar zijn klanten. Daar zijn we, zoals achteraf blijkt, niet slechter van geworden.
Luister niet naar je klant, verdiep je in zijn behoefte en creëer een gereedschap die hij goed kan gebruiken en niet meer zonder kan.

Tagged as: Comments Off
8Oct/13Off

‘Ik stond erbij en keek ernaar’” samenleving

De participatiemaatschappij, je wordt er tegenwoordig mee doodgegooid.
Het is eigenlijk een participatiesamenleving, wat erop neer komt dat de burgers zelf vorm geven aan hun toekomst, waarde toevoegen aan hun eigen leven en de samenleving verrijken"! In de werkelijkheid is het de overheid die verschraalt en tegen de burger zegt: “’U zoekt het lekker zelf maar uit'! Maar kan de burger het ook uitzoeken, zijn wij in staat de tent te runnen? Kunnen we vooral elkaar opkomen? Zijn we in staat een warme, respectvolle en vooral een veilige samenleving te creëren, waarin vooral de zwakkere medeburgers (zieken, kinderen, ouderen, (jonge) vrouwen) zich thuis voelen?

Ik heb zo mijn twijfels. Want de burger, het is te droevig voor woorden, de burger is nergens te bekennen. De moderne burger is niet eens in staat om voor zichzelf te zorgen, laat staan de zwakkere mede burgers steun te bieden. Nederland is steeds meer een “ik stond erbij en keek ernaar”” samenleving aan het worden.
Met veel afschuw las ik over een jonge vrouw, die in Haarlem door ZES MANNEN! bont en blauw geslagen is. Het gebeurde niet midden in de nacht in een steegje. Nee, om 21:00 na een discussie in een bus! Er zijn geen passagiers, geen passanten en vooral geen buschauffeur. Nee, niemand, niemand die deze jonge vrouw kon behoeden van deze laffe daad.
De burger stond erbij en keek ernaar.

31May/13Off

Onvoorwaardelijk

Henry Ford kon van zijn loon van $ 2,50 per week niet rondkomen en hij nam er nog een baantje bij. Als tweede baan repareerde hij bij een juwelier horloges. Hiermee verdiende hij 50 cent per week extra. 50 jaar later had hij als autofabrikant 658 miljoen dollar verdiend aan netto winst.
Toen Henry Ford eens gevraagd werd of hij zijn leven nog eens over wilde doen zei hij: "Geen enkel bezwaar, als het maar zou mogen met dezelfde vrouw."

1Nov/12Off

Regels en evenwichtige handhaving

We leven in Nederland in een dichtbevolkt land. Om zo prettig mogelijk te leven, werken en recreëren, moeten er regels zijn, veel regels. Nederland is een land van (veel)regels. Worden deze regels ook nageleefd? Nee, niet altijd, niet helemaal en helaas niet overal. Wat heb je dan aan regels als deze niet worden nageleefd? En waarom worden deze regels niet nageleefd, wat doen wij – en de overheid- er aan om te handhaven? Kortom, wat heb je aan regels zonder handhaving? Erger nog, wat heb je aan veel regels met weinig handhaving?
Hoe meer regels des te minder handhaving. Je vraag het je af, hoe kan zo iets zo onevenredig, zo onevenwichtig zijn? Evenwichtige handhaving, hoe ziet dat er uit, willen wij dat? Zouden wij in een politiestaat willen leven, moet erop elke hoek van de straat een agent of een ambtenaar gezet worden? Of moeten we meer moreel en respect hebben voor de regels. Zelfregulering? Hier wringt de schoen. Het is glashelder dat Nederland afbrokkelt. Het moreel- normbesef is op alle lagen van de maatschappij aan het afkalven of wordt op zijn minst uitgehold. Op straat, op school, op het werk, werkelijk overal, zelfs in het bos. Als natuurliefhebber en fanatieke hardloper ben ik vaak in het bos en ik verbaas ik me erover dat volwassen mensen – en er zitten ongetwijfeld advocaten, rechters, hoge ambtenaren en andere respectabele tussen- de regels aan hun laars lappen en onder andere hun hond loslaten (ondanks het verbod). Want, juist! Er is geen controle en handhaving in het bos. Deze mentaliteit wint dus steeds meer terrein, de hoogleraar, de bestuurder van een woningcorporatie of een ambtenaar, allemaal maken zich schuldig aan moreel verval (sterker nog, corruptie), door calculerend handelen. Maar ook de jongeren die de pakkans calculeren en door het rood rijden, bejaarde vrouwen beroven of een overval plegen. Met alle gevolgen van dien… Dus aanpakken en handhaven…
(Rechts)handhaving is een functie van de overheid en dat is onontbeerlijk, maar niet voldoende voor een evenwichtige handhaving, waar ik naar streef. Daar heb je betrokken en bewuste burgers voor nodig. De evenwichtige handhaving is dan in mijn optiek alleen mogelijk met een sterke overheid en burgers met moreelbesef.
Dan pas kunnen de regels ons leven gemakkelijk, aangenaam en veilig maken.

1Oct/12Off

A New History of Power

Merchant, Soldier, Sage. In zijn boek stelt de Britse historicus Priestland, dat de geschiedenis wordt voortbewogen door de strijd van deze elite groepen (kaste). Merchant, Soldier, Sage begint met de tijd dat de mens overstapte van de jacht op de landbouw en stammen plaats maakte voor de kasten. Priestland kijkt over de grens, maar zijn focus ligt vooral in Europa en de VS in de afgelopen honderd jaar.
Volgens Priestland leidt een herschikking van de macht tussen de kasten tot crisis. Hij beschrijft onder andere hoe de Nederlandse en later Engelse handelaren in de macht deelde (16de eeuw) en wat de gevolgen hiervan zijn.
Helaas lukt het Priestland niet om de loop van de geschiedenis te verklaren aan de hand van de strijd tussen deze elite groepen. Wel vindt Priestland dat het hoogtijd is voor herstel van verzorgingsstaat en herdeling van de van inkomens, maar hij maakt zich geen illusies dat dit allemaal gaat gebeuren.

Merchant, Soldier, Sage
A New History of Power
David Priestland
ISBN: 9781846144851

27Sep/12Off

Human capital

Als ondernemer investeer je in mensen. Onlangs bekeek ik mijn investeringen van de afgelopen 10 jaar, in beeld. Het voelt niet goed. Een aantal van mijn investeringen leek zeer waardevol en eeuwig, maar bleken in de praktijk bros, instabiel en tot slot waardeloos.

24Jul/12Off

De sterke schouders, dragen de zwaarste lasten, maar dat geldt niet voor de alle sterkste…

Wat blijkt, superrijken verbergen 17.000 miljard euro voor fiscus!
Wereldwijd hebben superrijken minstens 21.000 miljard dollar of zo'n 17.000 miljard euro ondergebracht in geheime belastingparadijzen, vermogen waarvoor ze dus niet opdraaien bij de fiscus.
Dat blijkt uit een omvangrijke studie door James Henry, voormalig hoofdeconoom bij consultant McKinsey en nu werkzaam voor de Britse organisatie 'Tax Justice Network'. De Britse omroep BBC maakt de resultaten van de studie bekend. Het cijfer van belastingontduiking is gigantisch: het komt overeen met de Amerikaanse en Japanse economie samen. Volgens de auteur van de studie gaat het bovendien om een voorzichtige schatting. Hij gelooft dat de belastingontduiking de helft hoger kan liggen. Voor zijn studie maakte Henry gebruik van gegevens van de Bank voor Internationale Betalingen, het IMF, de Wereldbank en van nationale data. Er werd ook enkel rekening gehouden met financiële activa, en niet met vastgoed of luxegoederen als wagens of yachten.
"Maar aan de andere kant is deze studie ook goed nieuws. De wereld beschikt zo immers over een belangrijke reserve die kan dienen als oplossing voor heel wat van onze problemen", aldus Henry, maar dan moeten de sterkste schouders bereid zijn zich onder onze problemen te zetten.
Ik vrees dat de superrijken “gedeeld vermogen is half vermogen” hanteren en dat is heel wat anders dan “gedeelde smart is halve smart”

9Sep/110

Hoge bomen…

Bomen groeien niet tot in de hemel, ook niet de kunstbomen moet Victor Muller inmiddels geconstateerd hebben. De ergste vorm van bedrog is zelfbedrog, zei mijn moeder altijd. Dat zal ongetwijfeld waar zijn, vaak genoeg aan den lijve ondervonden. Hoewel minder erg –volgens mij moeder-, bedriegen sommige ook anderen, al dan niet hun direct naasten. Het is verbazingwekkend, bijna fascinerend hoe mensen zich kunnen laten misleiden. Dan heb ik over het bedrog en misleiding in de moderne, hoogontwikkelde landen. En let op, bij de meest intelligente, intellectueel, sociaal en financieel ontwikkeld toplaag…
Neem nou Victor Muller, deze man blijkt telkens weer in staat mensen geld uit te zakken te kloppen, vrijwillig en al, sterker nog heel veel moeite hoeft hij er niet voor te doen, ze komen het met bakken brengen. VM is niet de enige man die de geschiedenis in zal gaan als “Investeerder met AG” (investeren met andermans geld). Het wemelt ervan, je breek zowat je nek over deze personen, in alle maten en vormen. Onlangs is een collega ondernemer voor een half miljoen euro het schip ingegaan. Zijn InAG was met de noorderzon en met al het geld (van anderen) vertrokken. Deze is nog niet eens een kruimeldief vergeleken met het mondiaal bedrog, de vele slachtoffers van Bernard Madoff (zwendel van 50 miljard) zullen dit met mij beamen.
Misleiding, bedrog, plagiaat veel gehoorde termen laatste tijd en helaas beperkt het zich niet alleen tot de financiële wereld. Gisteren stond de wetenschappelijke wereld op zijn kop “Golden boy” bleek een oplichter. Diederik Stapel viel met veel gedonder van zijn voetstuk. De hoogbegaafde, intelligente professoren die hem en Stapels werk de hemel in prezen boren hem nu de grond in.
De hamvraag is, waarom overkomt dit ons of laten we ons graag misleiden? Heeft de mens –instinctief- behoefte aan om iets of iemand te vertrouwen - hoge bomen om er onder te schuilen - en maken sommige zielige geesten daar schaamteloos misbruik van?
Is het niet de hoogste tijd voor de echte bomen, die hoog kunnen groeien en stevig verankerd zitten? Hoge bomen waar onder integriteit en/of gerechtigheid vanzelfsprekend is, waar vertrouwen, geborgen- , veiligheid, beschutting, bescherming en een eigen plekje is voor iedereen.

30Aug/110

Vasten

Ramadan
Een maand van liefdadigheid, verbroedering, bezinning en verdraagzaamheid is voorbij. De ramadan is maandag 1 augustus begonnen en veel moslims vierden dinsdag 29 augustus feest!
Van fajr (ruim vóór zonsopgang) tot magrip (zonsondergang) is er niet gegeten, gedronken, gerookt en/of gesekst en dan een maand lang. Een vastenmarathon bij uitstek. Het is het moment om het beste uit je zelf te halen- tijdens de ramadan- maar het liefst ook daarna.
Maar wat hebben we gemerkt van de vastende moslims? Heeft u vele moslims, waar u normaal last van had, een metamorfose zien ondergaan of waren het toch de slapeloze, wegens gebrek aan nicotine en cafeïne, geïrriteerde collega’s of buren? En hoe zit het met de verbroedering, verdraagzaamheid en eenheid in de moslimwereld? Heel wat conflicten, onderdrukking en uitbuitingen in de Arabische maar ook in de rest van de wereld hebben al meerdere Ramadans overleefd.
Maar is het terecht om dat te verwachten, mogen we van de Ramadan verlangen dat het met een onzichtbare hand de moslims - het liefst de hele wereld- in een “peace mode” zet? Is het een instrument om wereldvrede te creëren? Vind ik niet, in ieder geval niet direct. Ramadan is in eerste instantie een persoonlijk ritueel, het is gericht op self controlling en ontplooiing (zowel fysiek als mentaal). De mate waarin dat slaagt, is niet te controleren of te toetsen.
Uiteraard, wie zich zelf kan verbeteren heeft ongetwijfeld invloed op zijn omgeving (verbeter de wereld begin bij je zelf)! Als Ramadan niets met je doet, dan is er vermoedelijk iets mis met je intentie. Doet het wel wat met je dan komt het ook goed met de liefdadigheid, verbroedering, verdraagzaamheid en vrede.

Features Stats Integration Plugin developed by YD